24 mei: Op een afgeladen Sportpark Drieburg heeft DVVA-1 afgelopen zaterdag net niet voor een stunt kunnen zorgen. In een wedstrijd op het scherpst van de sneden klopten de geelzwarte leeuwen van Henk Spanninga stadsgenoot Swift weliswaar met 2-1, maar aangezien de heenwedstrijd was geëindigd in een 2-1 overwinning voor Swift moesten penalty’s bepalen wie van de twee Amsterdamse ploegen kans zou houden op het spelen in de 1e klasse in het seizoen 2004/2005. Helaas voor DVVA bleek de ploeg niet een tweede maal in staat om een penaltyserie in winst om te zetten en was het Swift dat aan het einde van de rit het laatst lachte.
Op het wedstrijdformulier ontbraken nogal wat vaste DVVA-krachten jongstleden zaterdag. Aanvoerder Bas Marttin was in Dublin, Robbert Bakker, Rens Weijers en Sjoerd Wieringa moesten geblesseerd toekijken en Dries Wijte had andere verplichtingen. Ondanks deze aderlatingen begon DVVA vol goede moed aan de wedstrijd. De heenwedstrijd had voldoende stof tot nadenken gegeven en het strijdplan was helder: aanvallen.
Vanaf minuut één was duidelijk dat DVVA het Swift moeilijk zou gaan maken die middag. De duels werden hard uitgevochten en bij vlagen werden er goede aanvallen opgezet. Ook Swift begon echter goed aan de wedstrijd, zodat de Drieburgse toeschouwers een aantrekkelijk schouwspel werd voorgeschoteld. Ietwat tegen de verhouding in was het Swift dat na 15 minuten via een puike aanval over rechts op voorsprong kwam. Keeper van Heteren was kansloos op de inzet van dichtbij: 0-1.
DVVA liet zich hierdoor echter niet uit het veld slaan en pakte de draad snel weer op. De doelmond van de Swifter doelman werd bestookt met hoge voorzetten en de witblauwen toonden zich achterin niet al te zeker. Na 25 minuten werd een onzekerheid Swift fataal: de doelwachter verwerkte een terugspeelbal slecht en schoot het leder pardoes in de voeten van Jeroen Smakman. Vanaf een meter of 35 aarzelde Smakman niet en lepelde de bal over de verbouwereerde keeper: 1-1.
Dit was het sein voor DVVA om de duimschroeven aan te draaien. De ijverige Smakmannen voedden elkaar en collega-spits Landa talloze malen met bruikbare ballen en het loopvermogen van de middenvelders Curran, Schuitenmaker en Meurs werden Swift een aantal malen bijna te machtig. Eerst was er een corner van Jeroen Smakman die door broer Maarten werd ingekopt. De inzet kon door de Swifter rechtsback ternauwernood van de lijn worden gehaald. Hierna was het wederom Maarten Smakman die een vrije trap van Peter Landa op doel kopte; slechts de paal stond een geelzwarte voorsprong ditmaal in de weg. Enkele kleinere kansjes voor Rory Curran en Peter Landa werden evengoed niet in doelpunten omgezet, zodat de rust met 1-1 werd bereikt.
De stemming in de DVVA kleedkamer was hoopvol en strijdlustig te noemen. In de tweede helft moest het gaan gebeuren en hier was men maar al te goed van doordrongen. Wel werd er gewaarschuwd rekening te houden met de wind die in de tweede helft de kant van het DVVA doel zou gaan blazen in plaats van andersom.
In het eerste kwartier bleek deze factor inderdaad een flinke rol te spelen. DVVA wist maar met moeite de Swifter helft te bereiken en de uitploeg was af en toe gevaarlijk middels vrije trappen en ingooien. Toch had DVVA redelijk het oog in deze standaardsituaties en het duurde niet lang of DVVA nam het heft weer in handen. Met de nog immer hard werkende middenvelders en puik verdedigende mandekkers Hupperets, Leek en Metsemakers werd Swift teruggedrongen op eigen helft. Zowel door de lucht als over de grond ging het nu richting vijandelijk doel en dit leverde verschillende kansen op. Teun Meurs was nog het dichtst bij een treffer toen hij een doorkopbal van Maarten Smakman met het hoofd verlengde richting doel. De bal eindigde echter niet onder maar op de lat. Kort hierna was het wederom Meurs die in het vijandelijke doelgebied verscheen na een prachtige combinatie met de twee Smakmannen. Meurs’ uiteindelijke voorzet was echter onvoldoende waardoor Peter Landa noch Maarten Smakman in staat werden gesteld de aanval af te ronden.
Niet veel later was het alsnog raak. Een vrije trap van Maarten Smakman draaide gevaarlijk in en het was voorstopper Rob Leek die met de binnenkant van de voet de Swifter doelman passeerde: 2-1. Drieurg ontplofte bijkans.
DVVA rook vervolgens de finaleplaats en ging onvermoeibaar door met aanvallen. Swift kwam er maar sporadisch gevaarlijk uit en was in deze fase duidelijk de onderliggende partij. Het mocht dan ook alleszins blij zijn dat de man in het zwart niet veel later een einde maakte aan het boeiende duel. De DVVA’ers konden hun overwicht niet in meer doelpunten uitdrukken, waardoor penalty’s een beslissing moesten brengen.
En dat ging dus helemaal mis. De doelman van Swift handelde met voorkennis, doordat een delegatie van zijn club de thuiswedstrijd van DVVA tegen IJmuiden, inclusief strafschoppenserie goed had bestudeerd. Tel hierbij op dat de DVVA’ers de ballen veel te slap op het doel afvuurden, zodat het voor de keeper van Swift een koud kunstje bleek om de pingels te stoppen.
Voor de volledigheid:
Swift scoort: 0-1
Smakman mist: 0-1
Swift mist: 0-1
Curran mist: 0-1
Swift scoort 0-2
Meurs mist: 0-2
Swift scoort: 0-3
Swift wint na strafschoppen en gaat door naar de finale om een plaats in de eerste klasse op 29 mei.
DVVA mag echter met opgeheven hoofd de nacompetitie verlaten. De wedstrijd tegen Swift was één van de besten van het seizoen en met een winstpartij tegen een 1e klasser het jaar besluiten, is een prima prestatie. Volgend jaar een nieuwe kans!
DVVA: vanheteren, hupperets, janssen, leek, metsemakers, curran, schuitenmaker, meurs, landa, smakman m., smakman j.
