Rond de klok van half tien waren het uiteraard de mannen van DVVA-3 die als eerste hun intrede deden in Karins domein. Vandaag, 1 maart, stond de ‘zespuntenwedstrijd’ tegen Amstelveen 2 op het programma, een directe concurrent dus, waarbij het voor de mannen van Van Veldhuizen mogelijk was zich zo goed als veilig te spelen. Het stappen op vrijdag was er dan ook zeker niet bij en de jolijt was ook minder dan normaal; iedereen was zich bewust van de importantie van deze pot. Des te meer bij Marc van Veldhuizen zelf, die zich de afgelopen week ook als trainer opwierp, na de operatie van Carlos. Prompt had hij zichzelf ook nog een basisplaats gegund en de aanvoerdersband opgeëist en aangezien hoge bomen nou eenmaal veel wind vangen werd er van deze geel-zwarte leeuw meer dan 100% verwacht. Arjen du Gardijn, voor intimi ‘het gordijn’, arriveerde met taart in de kantine; hij had zijn negenentwintigste jaarring kunnen noteren en eiste dan ook de nodige felicitaties op. Om het feest compleet te maken was ook Maarten ‘Huppelaar’ Hupperets van de partij. Hij heeft zichzelf blessurevrij verklaard en omdat niet zeker is of dit medisch verantwoord is kreeg hij meteen een basisplaats – je weet immers maar nooit hoe lang hij fit blijft. Verder mocht het Derde de – uit mijn hoofd – zesde keeper van het jaar begroeten. Lennart (DVVA-5) moest trachten de ‘clean sheet’ te bewerkstelligen tegen de stuk voor stuk bomen van kerels van Amstelveen 2.

Het zou een strijd tegen de elementen worden. Ondanks de regen van de nacht ervoor lag het veld er goed bij, maar de natuurlijke invloed op de wedstrijd kwam vanuit een andere hoek. Uit het westen wel te verstaan en hij heette ‘de wind’. Ballen die door de lucht werden gespeeld vielen ten prooi aan deze speler die het in de eerste helft DVVA lastig zou maken, maar in de tweede helft gelukkig partij zou kiezen voor Van Veldhuizen en co. De eerste helft bestond derhalve vooral uit overleven. Hoewel spitsen Van Sas & Stortelers nog een goede en zeer goede mogelijkheid kregen, was het vooral het degelijke werk van de defensie waaraan het gelijkspel bij rust kon worden toegeschreven. Met wind mee zou het derde na rust toe moeten gaan slaan. Bijzondere momenten waren er overigens wel de eerste helft. De wind was dermate sterk dat een vrije bal van Freek (vol geraakt) zodanig door de wind werd gepakt dat de centrale verdediger een duel aan moest gaan met de door hemzelf getrapte bal. Het spreekwoord “wie tegen de wind in spuwt, maakt zijn baard vies” was hem blijkbaar niet bekend - waarschijnlijk alleen bij Michelangelo. Het hoogtepunt kwam echter met een harde ‘krak’ en een verschrikt wegsprintende keeper van Amstelveen. Tot ieders verbazing was er door de wind een enorme tak van een boom afgebroken en in het strafschop terecht gekomen. Twintig volwassen kerels waren nodig om het veld weer speelvrij te maken waarna de wedstrijd kon worden vervolgd.

Na de eerste helft, de brilstand nog op het bord, moest DVVA-3 haar veldoverwicht gaan omzetten in doelpunten. Wat Amstelveen in de eerste helft niet was gelukt, gericht vuren met wind mee, zou DVVA uiteindelijk meermaals lukken. In de tweede helft schakelde het hele team (entree van Jos) een tandje bij en zette Amstelveen volledig vast op eigen helft, daarbij optimaal gebruik makend van de wind. Een goal kon dan ook niet lang uitblijven. Uiteindelijk was het een doodspelmoment waaruit de doorbraak werd geforceerd. Edwin draaide een corner in, Ivo toonde zijn specialiteit en scoorde met het hoofd. Niet veel later was het Edwin die het zelf eens probeerde en met de punt van de voet de bal een zodanige twist meegaf dat de keeper het nakijken had, 2-0. Het was toen wel duidelijk dat Amstelveen geen schijn van kans meer had en DVVA-3 combineerde lekker verder, met de ondertussen ingevallen Arjen en Alwin. Een van de daarop volgende aanvallen probeerde Ivo – heel nobel – een assist te geven op Edwin, maar de bal waaide prompt het doel in. De vreugde was er niet minder om. Uiteindelijk zou de teller op 4 uitkomen, nadat Ivo een vrijwel identieke corner wederom met het hoofd had beroerd.

Tijdens de nabespreking kwam als snel naar boven dat de afwezigheid van de Waaimannetjes (hoewel hun naam doet vermoeden dat ze vandaag op hun best zouden spelen) wel van invloed moet zijn op de resultaten van DVVA-3. Namens heel DVVA-3 dan ook een prettige voortzetting van de wintersport, plak er gerust nog een weekje aan vast. Conclusie is dat DVVA-3 ‘booming’ was deze zaterdag en het, zeker de tweede helft, de wind in de zeilen had, het voor de wind ging en andere toepasselijke clichés.


Opstelling: Lennart, Pieter C (45: Jos), Freek M, Marc, Gert-Jan, Ivo, Huppel (60: Alwin), Anthony, Knijn, Michael (55: Arjen), Edwin.