DVVA is er afgelopen maandag in Soest niet in geslaagd de 2e ronde van de nacompetitie te bereiken. In een zeer spannend maar matig duel legden de geelzwarte leeuwen het loodje tegen het stugge VVZ ’49. Met de 1-0 nederlaag komt een einde aan een prachtseizoen waarin de mannen van trainer Krommenhoek het majestueuze aantal van 49 competitiepunten niet bekroond zien.
Met een goed gemoed trok DVVA maandag naar het lommerrijke Soest. Weliswaar was de zaterdagse wedstrijd ongelukkigerwijs in 2-2 geeindigd, het matige spel en de weggegeven cadeautjes in deze wedstrijd gaf DVVA toch het gevoel dat er in goeden doen een resultaat te halen moest zijn.
In de openingsfase liet DVVA zien dat deze hoop geen valse was. Met 10 dezelfde spelers als 2 dagen eerder en Bas Marttin op de plek van Job Verhoeve werd VVZ naar achteren gedrukt en DVVA bouwde behoedzaam maar goed voetballend aan een overwicht. Grote kansen werden echter niet gecreëerd in deze fase, vooral omdat de eindpass vaak van matige kwaliteit bleek.
Onderwijl moest achterin goed worden opgepast voor de gevaarlijke voorwaartsen van VVZ. Zij zaten echter – behoudens een gele kaart voor Jeroen Smakman – in de achterzak bij de solide DVVA-defensie.
Net toen VVZ zich iets meer met de wedstrijd ging bemoeien, stak DVVA de Soestenaren de helpende hand toe. In de aanvalsopbouw werd Wiebe Feringa ongemakkelijk betrokken door keeper Van Heteren. De voormalig-speler van Antibarbari wist zich hier niet uit te redden en spits Schaap ging er met het leer vandoor. Dat de bal het 16 meter gebied bij de achterbal niet had verlaten – en de grens dit had moeten constateren – deed voor de scoringsgrage VVZ-spits uiteraard niet ter zake; 1-0.
Een flinke streep door de rekening van DVVA welke zich tot het rustsignaal deed voelen.
Na rust kwam DVVA scherp uit de kleedkamer en geestdriftig trokken de geelzwarte leeuwen richting het groenwitte doel. Hierbij lagen de vermoeidheidsverschijnselen bij beide teams op de loer, maar bij DVVA leken deze het meest parten te spelen. Het geelzwarte combinatiespel bleek hier meer last van te hebben dan de lange halen waarmee VVZ snel thuis wenste te zijn.
Desondanks kwam DVVA nog tot een aantal aardige kansen in het tweede bedrijf. Rik Ossekoppele kon een knappe aanval niet bekronen, terwijl ook de rebound aan Wiebe Feringa niet besteed was. Teun Meurs kreeg nog enkele kopkansen maar ook de rossige Brabander kreeg het hoofd er net niet goed achter.
Echt goed was het op dat moment al lang niet meer en DVVA mocht keeper Van Heteren dankbaar zijn dat de Apeldoorner in deze fase een tweede VVZ doelpunt van de borden hield. Aan de andere kant hadden twee knappe pegels van Freek Schipper en Stefan Baars er richting het laatste kwartier nog zo maar in kunnen vallen. Net toen de moed de geelzwarte leeuwen in moed leek te zinken, kwam er nog een mooie kopkans voor Maarten Smakman. Ook zijn vizier stond echter de hoog gericht. Het bleek zo’n dag waarop het niet ging lukken.
Na een krappe blessuretijd maakte de verder prima leidende scheidsrechter er in Soest een einde aan, de geelzwarte leeuwen met een enorme kater de zomer insturend.
Net als 2 jaar terug ziet DVVA een stedelijke tweekamp met Swift aan de neus voorbij gaan en moeten de pijlen gericht gaan worden op het nieuwe seizoen. Aan DVVA om de formidabele prestaties van dit seizoen dan een mooi vervolg te geven.
Eerst is er echter de verwerking van de teleurstelling en een welverdiende vakantie, ook voor Henk, de chauffeur van de supportersbus. Ergens begin september meldt hij zich weer samen een weer helemaal opgeladen DVVA-selectie. Ergens tussen Den Helder en Amersfoort wordt in de 2e klasse A of B om 14.30 uur afgetrapt. Zoals dit gehele jaar, geldt ook dan; komt allen!!!
Dvva: vheteren, van rooyen (70e mota), feringa, baars, smakman j (50e jongsma), marttin (50e weijers), ossekoppele, schipper, smakman m, meurs
