In de topper tegen runner-up, SV Almere, heeft DVVA zichzelf zaterdag jl. flink tekort gedaan. In een sterke eerste helft weigerden de geelzwarte leeuwen enkele riante kansen te verzilveren. Omdat het tweede bedrijf minder van kwaliteit en hoeveelheid kansen was, week de brilstand niet van het scorebord. De 0-0 voelde als een nederlaag en betekende bovendien uitstel van de eerste periodetitelpolonaise.
Trainer Krommenhoek krijgt met de week een complexere puzzel voor z’n snufferd. Uit een nagenoeg fitte selectie koos de Muiderberger uiteindelijk voor bijna dezelfde spelers die een week eerder Zandvoort aan de zegekar knoopten. Alleen Bas Marttin nam in de laatste linie de plaats van Rens Weijers in.
In de eerste helft leek Almere al snel eenzelfde lot als Zandvoort ten deel te vallen. Na een stroeve eerste vijf minuten, combineerde DVVA er van achteruit knap op los en Almere had hier maar weinig antwoord op. Bij dit combinatiespel werd DVVA overigens lelijk gehinderd door het erg zanderige Almeerder hoofdveld. Dit bleek het resultaat van een ‘cup-a-soup’-momentje bij de dienst gemeentewerken in Almere dat in plaats van veld 5 onbedoeld het hoofdveld voorzag van 3 kuub strandzand. Met name de 16-metergebieden waren hierdoor een lastig bespeelbare steppe.
Ondanks het zanderige veld had DVVA bij rust al in veilige haven kunnen zijn. Een eerste kans van Maarten Smakman was nog een lastige en de keeper kon op de roller gemakkelijk redden. Bij de tweede kans van diezelfde Smakman was de Almeerder goalie wel kansloos, de paal voorkwam echter een geelzwarte voorsprong. In de laatste minuten van de eerste helft was het tenslotte Dennis Gommers die de openingstreffer leek te gaan binnen werken maar in 2 instanties bleek de solide doelwachter ook Gommers de baas.
Tussendoor moest DVVA overigens op z’n tellen blijven passen. Dit deed het twee keer matig (met een buitenkantje rechts van keeper Van Heteren als ‘hoogtepunt’). Schade leverden de onachtzaamheden echter niet op.
Daar waar de tweede helft een stormloop richting het Almeerder doel mocht worden verwacht, kwamen de geelzwarte supporters (incluis het talrijke kroost) bedrogen uit. DVVA benutte de ruimtes op het speelveld matig en waar de ruimte wel gevonden werd, was de eindpass vaak slordig. Resultaat was een kwalitatief matige tweede helft waarin alleen Lob Verhoeve en Peter Landa voor serieus gevaar zorgen. Toonbeeld van de inefficiëntie was een kolderiek beroerd uitgevoerde vrije trap door Maarten Smakman en Rick Ossenkoppele die rechtstreeks een counter inleidde.
Omdat deze counter en ook bijna alle andere aanvalspogingen van Almere tandeloos waren (met wederom hulde voor de solide opererende defensie die tot half oktober slechts 2 tegendoelpunten heeft moeten incasseren), werd er na 90 minuten afgesloten met een teleurstellende 0-0. Omdat concurrent Young Boys wel won, zal DVVA de laatste wedstrijd in de eerste periode tegen Argon in winst moeten omzetten om alsnog de bloemen in ontvangst te kunnen nemen.
Extra tegenvaller was de lelijke blessure die grensrechter Rob Leek opliep. Z’n sterke maar intensieve vlagbeurten zorgden een week eerder nog voor een fraai stukje publiciteit, deze week was het een vlagblaar die voor opzien baarde. Na een weekje rust lijkt Leek er echter weer te moeten kunnen staan.
Op 27 oktober treedt DVVA namelijk weer aan, als gezegd tegen het vooralsnog wisselvallige Argon. Inzet is de periodetitel. Op Drieburg wordt om 14.30 uur afgetrapt.
