Bij geruchte vernomen, dat er voor jongstleden zaterdag een jaarvergadering stond gepland. 't Gerucht ging even wel, dat deze niet doorging, maar naar een latere, nog bij gerucht bekend te maken datum zal worden verschoven. Deze geruchtmakende affaire heeft vooralsnog niet geleid tot het officieel bekendmaken maar het geruchtencircuit zal mij ongetwijfeld weten te bereiken. Overigens circuleert ook een gerucht dat men van mijn aanwezigheid verschoond wenst te blijven – mijn volgens sommigen wat al te nadrukkelijke aanwezig zijn op zaterdag is al meer dan genoeg.

Over de zaterdag gesproken, moet de teugels helaas wat strakker aantrekken. 't Begint me godsliederlijk de strot uit te hangen dat de wedstrijdformulieren niet voor de wedstrijd worden ingevuld, zoals vereist. 't Soebatten na de match zit me tot hier, dus tot nader order kleedkamersleutels uitsluitend bij mij te bekomen – nadat het formulier ingevuld en ondertekend voor mij ligt. Dit geldt voor vriend en vijand maar niet voor de selectie, die uitsluitend uit vrienden bestaat. Dieptepunt jongstleden zaterdag – behalve 1-3 verlies eerste - 't elfde. Zo tegen aanvangstijd 10.30 een mannetje of zes, komen er nog wel een paar. Willen niet op 't vierde veld, waarom niet op drie, is twee niet vrij, op 't eerste loopt niemand – en ondertussen staan scheids Roberto en tegenpartij al lang en breed kant en klaar zich tot jawel! elf uur te verbijten – en ik ook, want 't formulier, nee dat was te veel moeite, schande.

't Tweede verbaast en verheugt ons met alweer een zege, "drie" kwam na 0-3 nog sterk terug, maar moest de eer toch met 2-3 aan de "Reds" laten. Zielig voor veldmuis, die altijd zo z'n best doet. Geldt ook voor Geert-Jan van 't zesde, u weet wel, 't voormalige vierde wat tijdelijk zevende was: 3-1 verlies in en tegen aalsmeer. Vriend David weer van de hemel in de hel, 1-9 werd het maar liefst op veld twee dus maar weer uitkijken naar andere bezigheden. Daarover sprekend, sommige scheidsen niks anders te doen. Heer Schievink, aardige man maar aan de late kant, op geleende schoenen, floot 't tweede uitstekend naar de overwinning, maar vond 't kennelijk erg gezellig dus pas om zes uur naar huis.

Diverse werkzaamheden hebben er onder andere toe geleid dat ik eindelijk achter de tralies zit. Er kan niemand in, maar omgekeerd niemand uit en dat schijnt de bedoeling, met dank aan heer Dinkelberg, KNVB-topper en gast-fluitist. Voorts was er een mysterieuze hoekvlag-verdwijning, een steeds fleuriger van A-tot-Z Francoise en die rooie kaart bij 't eerste zit me ook niet lekker. Ook mijden bestuursleden op zaterdag de bestuurskamer met een hardnekkigheid, die bevreemding wekt. Weet ik soms teveel, wat ze liever niet willen horen ?!!?

Van Driest