Vandaag stond de wedstrijd tegen Wartburgia op het programma. Het belang om deze wedstrijd met goed voetbal winnend af te sluiten was groot. Het was dan ook aan de gezichten af te lezen dat iedereen optimaal gefocust was voor deze wedstrijd; met als positief hoogtepunt Joeri die vooraf geen kilojoule aan energie teveel wilde verbruiken en daarom zijn wekker slechts 10 minuten voor de verzameltijd had gezet.
De verzameltijd was iets vroeger gezet vanwege een extra uitgebreide tactische bespreking. Helaas kon Melger zelf niet op de afgesproken tijd aanwezig zijn, zeer waarschijnlijk omdat de zwangerschapsgymnastiek van zijn vrouw was uitgelopen. Om te tijd te doden werd de discussie over het wel of niet overdragen van de Onno-bokaal weer opnieuw aangezwengeld. Hoewel Joeri graag de bokaal in ontvangst zou willen nemen werd besloten dat hij dit tijdens het aankomende voetbalweekend voor een groter aantal getuigen opnieuw moest proberen.
Dat het een belangrijke derby betrof, was wel te zien aan het aantal toeschouwers wat in groten getale op de wedstrijd was afgekomen. Zo zagen we het zusje van Bas en was er uiteraard de fanatieke tifosi die vanaf hun vaste plek bovenop de dug-out de leuzen weer over het veld scandeerden. Het 14e startte in een tactische 4-4-1-1 variant: Gorter; Izaks, Doggen, Jorg, Yang Wong; Jansen, Kiwitz, Bosma, Nijmeijer; Spruijt; Azrout.
De tactische besprekingen hadden hun effect: Vanaf minuut één werd een traag Wartburgia vol onder druk gezet en creëerde het 14e de ene na de andere kans waarbij de rechterflank weer als vanouds excelleerde. Uiteindelijk resulteerde dit in een verdiende voorsprong na een bekeken schuiver van Azrout. Helaas konden de 'Het is zwart, het is geel, het is een geel zwarte leeuw'-en de concentratie niet de gehele helft vasthouden en toen Benedictus ook nog eens werd ingezet viel de kwaliteit van het spel erg terug waardoor Wartburgia met enkele kleine kansjes Gorter aan het werk kon zetten. Ruststand 1-0.
In de rust werd de balans in het elftal hersteld en werd stille kracht Witteman ingebracht. Hoewel het spel niet zo goed meer was als de eerste 20 minuten werd geen kans meer weggeven en rustig naar de voorsprong gezocht. Uiteindelijk kwam een fenomenale cross-pass van voormalig goaltjesgetter Yang Wong voor de voeten van Jansen die geen moment twijfelde en de zege veiligstelde. De Titanic-hymne die ook na dit doelpunt ten gehore werd gebracht illustreerde treffend de teloorgang van Wartburgia die dan ook met een kater de bus instapte voor een terugreis van Drieburgpad 5 naar Drieburgpad 3.
Na de wedstrijd mengden de spelers en supporters zich voor een gezellige derde helft waar zelfs dobbelstenen nodig waren om de vele meters amicale goud-gele-rakkers te consumeren.
Volgende week de kans om tegen de hekkensluiter aansluiting te vinden bij Weesp; het verslag komt dan van de (digitale) pen van Bas!
