De ontvangst in de gezellige bestuurskamer bij D.V.V.A., waar gastheer Henk v. Driest de scepter zwaait is altijd prima te noemen. Elke zaterdag van pak hem beet 9.00 tot 19.00 uur is hij gastheer. En dat op 77 jarige leeftijd. Hij serveert altijd een heerlijk kopje koffie met een roomboterkoekje. En de humor van die man, geweldig. Weet u waar csv D.V.V.A. voor staat: “Centraal speerpunt van Driest vertroetelt vrienden alom!” En als ome Henk even bezet is neemt zijn rechterhand Ben van Dijk met origineel Drukwerk petje de rol van gastheer over. Je kunt als vereniging alleen maar bijzonder trots zijn op zulke vrijwilligers. En als scheidsrechter is het net of je in een warm bad terecht komt. Wist u dat D.V.V.A. begonnen is op een zandveldje aan de Parnassusweg en dat ze door de stadsuitbreidingen diverse keren moesten verhuizen tot ze in 1940 op sportpark Drieburg kwamen spelen. De plannen voor de huidige kantine en kleedkamers zijn ontstaan in 1983. Toen was Henk van Driest ook al actief als bestuurslid. Zelfs de bekende studio sport verslaggever Toine van Peperstraten, die toen in Amsterdam studeerde voetbalde bij deze club. Dankzij D.V.V.A. kon hij 3 keer in de week warm douchen.
Uiteraard kun je als gast niet achterblijven. En ik had vandaag een heerlijk pak appelkoeken van Bakker Bollebof meegenomen. Uiteraard was ome Henk zeer verguld met dit gebaar.
In de damescompetitie kun je 2 soorten elftallen onderscheiden. Jonge meiden teams, die van jongs af aan al voetballen. Zij hebben vaak een bijzonder vaardige baltechniek, spelen de bal makkelijk over en zijn conditioneel ijzersterk. Zie hier de dames/meiden van V.V.IJ. Daarnaast heb je de dames die op latere leeftijd met voetballen zijn begonnen. Zij hebben vaak meer moeite om de bal te controleren, maar dankzij hun geweldige inzet kunnen zij het de tegenstandster zeer moeilijk maken. Zie hier de dames van D.V.V.A.. De nr. 2 tegen de nr. 3 of 4. Het beloofde een mooie wedstrijd te worden. En dat werd het ook op het prima bespeelbare 2de veld van D.V.V.A.
In de 1ste helft waren beide teams nog behoorlijk aan elkaar gewaagd. V.V.IJ. was wel de technisch betere ploeg, maar de enorme inzet van D.V.V.A. met uiteraard aanvoerster Mirjam Stoll voorop in de strijd wist de aanvallen van V.V.IJ. goed te bestrijden en zelf ook menig mooie aanval op te zetten. Zo kwam D.V.V.A. op een 1-0 voorsprong, door Linda Vermeij op aangeven van Julie Hotchkin. Dit was al in de 7de minuut van de 1ste helft. De 1-1 van VVIJ werd gescoord door Shamarah Lemmers na een assist van Denise Vulto. Maar dat was al in de 39ste minuut. Zo goed en lang wist D.V.V.A. alle aanvallen van V.V.IJ. te ontregelen. En misschien kwam het ook door wel door ome Henk, die zijn meiden luidkeels met zijn sonore stem kwam aanmoedigen:”Geel zwarte leeuwinnen, laat ons juichen, laat ons winnen, anders ga ik snel weer naar binnen.” De 2-1 voorsprong ontstond door het werkelijk ongelooflijk harde werken van wie anders dan Mirjam Stoll. Ze bleef maar doorgaan en scoorde door haar doorzettingsvermogen de 2-1 in de 44ste minuut.
Helaas bleek dat D.V.V.A. in de 1ste helft teveel met haar krachten gesmeten had, want in de 2de helft was het V.V.IJ. wat de klok sloeg. De ene na de andere aanval rolde op het doel van D.V.V.A. af en het kon dan ook niet anders of ze moesten wel scoren. Helaas was hier wel een penalty voor nodig. Een enkele toeschouwer van V.V.IJ. riep zelfs dat ik een rode kaart had moeten geven aan de speelster van D.V.V.A. Maar daar was het absoluut de wedstrijd niet naar. De 2-2 werd gescoord door Michelle van Nijendaal, uit een terecht gegeven strafschop in de 9de minuut van de 2de helft. Uitblinkster Shannon Hoeflaken was in het strafschopgebeid onderuit gehaald. V.V.IJ. bleef vol op de aanval spelen en D.V.V.A. stond te wankelen op haar grondvesten. Maar zonder op elkaar te mopperen bleven ze knokken voor een beter resultaat. Alleen het lukte niet meer. V.V.IJ. wist daarentegen door goed en vlot combinatiespel nog 2x te scoren.
De 3-2 werd in de 27ste minuut gescoord door Malissa Klein, na aangegeven van Charlotte de Wit.
De 4-2 werd in de laatste minuut wederom gescoord door Malissa Klein, die een zeer sterke 2e helft speelde.
Het voorbereidende werk was van Shannon Hoeflaken na een prachtige actie. Uitblinkster aan de kant van V.V.IJ. was Shannon Hoeflaken. Ondanks dat ik de trainer en aanvoerster van D.V.V.A. nog een mailtje heb gestuurd, heb ik helaas géén uitblinksters mogen ontvangen. Voor mij was dat in ieder geval Mirjam Stoll en keepster Sandra Mooren. Ze was wat aan de late kant, maar dat kwam waarschijnlijk door de oppas die wat moeite had om haar bed uit te komen. Na zo’n wedstrijd denk je wat is scheidsrechteren toch een heerlijke hobby. Na alle ellende die helaas een paar scheidsrechters is overkomen zoals een kopstoot bij mijn goede collega John Nolting. Uiteraard was de prettige sfeer ook te danken aan het positieve coachen van beide trainers: Willem Vrijbloed van D.V.V.A. en Frank Klarenbeek. Ik hoop dat ik nog veel van dit sportieve wedstrijden mag fluiten.
Uiteraard hadden Henk van Driest en Ben Koning nog een aardige surprise voor de spelers(speelsters) en scheidsrechters in petto(het is tenslotte Sinterklaastijd). De rode kranen gaven koud water en de blauwe kranen warm water. Je moet er maar opkomen en ook ik was er bijna ingetrapt.
Dames en heren, succes verder in de competitie en beker.
