14e als derde de winterstop in na thriller bij Muiderberg
Door: Tim Cardol
“Het lijkt wel of we in Brabant moeten voetballen” waren de woorden van Dhr. Kiwitz toen het lommerrijke sportpark van Muiderberg in zicht kwam. In een competitie waar de mannen van het 14e maar al te vaak acteren binnen de Amsterdamse gemeentegrenzen is een reis naar Sportpark de Negen Morgen een welkome afwisseling. Wetende dat de winnaar van het treffen tussen Muiderberg 3 en DVVA 14 als (lachende) derde de winterstop in zou gaan, was de voorbereiding professioneel te noemen. Een korte warming-up, nog wat mensen in de kleedkamer en enkele gezichten die verrieden dat het gezellig was geweest vrijdag: de geelzwarte leeuwen waren er weer klaar voor.
Een hele geruststelling om te merken dat de Muiderbergers in het begin van de wedstrijd ook weinig scherpte aan de dag legden. Het eerste kwartier was aan beide kanten slordig, maar bracht het 14e de meeste kansen. Een scherpe voorzet kon voor de voeten van ‘gelegenheids-tien’ Cardol met ware doodsverachting door de keeper weggewerkt worden. Een nare botsing was het gevolg waarbij de keeper van Muiderberg achterbleef met een pijnlijke knie [youtube]. Niet veel later opende Cardol de score door na een mannetje gepasseerd te hebben de bal in de korte hoek onder de keeper door te schuiven en de 0-2 werd binnengetikt door Azrout die slecht verwerkt schot alert binnentikte.
De keeper van de Muiderbergers bleek de botsing minder goed verteerd te hebben dan vooraf werd aangenomen en nadat Azrout vrij voor de keeper de bal tegendraads, maar langs de verkeerde kant van de paal schoof, was dat voor de sluitpost het moment om zijn kooi definitief te verlaten en de kleedkamer op te zoeken. Geen slechte keuze naar later bleek, want de vervangende goalie ontpopte zich in de loop van de wedstrijd tot een geregelde sta-in-de-weg van het geelzwarte spervuur. Kort voor rust kreeg DVVA 14 het deksel op de neus voor het offensief falen toen een snelle uitbraak van de gastheren de 1-2 op het scorebord bracht.
Na de rust viel er een zelfde spelbeeld te noteren. De Muiderbergse goalie werd veelal onder vuur genomen en achterin bij DVVA was het oppassen voor de gevaarlijke spitsen. Het wachten was op de goal die de marge naar een veilige twee doelpunten zou weten te tillen en de ontlading was dan ook groot toen Azrout zijn status van topscorer wist waar te maken door de bal in twee instanties in de goal te frommelen.
Terwijl Rachid in gedachten nog aan het uitrekenen was welk doelpuntgemiddelde hij inmiddels bereikt had, kon hij gelijk zelf aftrappen, want met een flitsende aanval en dito diagonaal schot had Muiderberg de stand inmiddels op 2-3 gebracht en waren de drie punten dus nog steeds in het geding.
Licht geschrokken gingen de geelzwarten vervolgens op zoek naar meer doelpunten, maar het countervoetbal van Muiderberg bleek meermalen voor onrust te zorgen in de Amsterdamse defensie. Aan de andere kant was de defensie gelukkig minstens zo onzeker en uit een afgemeten voorzet van Izaks verraste ‘gelegenheidslinkermiddenvelder’ Cardol jr. zijn directe verdediger: 2-4.
Het massaal meegereisde publiek haalde opgelucht adem, maar als DVVA 14 in zijn ‘beste’ jaren bleef het onrustig op het veld. Terwijl Kiwitz zijn zoveelste worstelpartij met zijn directe tegenstander zag resulteren in een gele kaart voor Joris Kooijman, (of was het toch Jacob Bosma?) bracht Muiderberg nogmaals de spanning terug in de wedstrijd toen het een hoog afstandsschot pardoes over een niet geheel scherpe Gorter in de goal zag zeilen.
De laatste minuten van de wedstrijden duurden voor het gevoel veel te lang, maar stelden ‘MisKris’ Kiwitz in extremis in staat om de inmiddels Geelzwarte welpjes in veilige haven te loodsen. Met een droge schuiver in de verre hoek werd de eindstand bepaald: 3-5!
DVVA 14 kan de winterstop in met de prettige gedachte dat het achter Weesp en Legmeervogels de grote subtop aanvoert, Muiderberg zal het helaas met een eervolle vermelding in clubblad “De Zandhaas” moeten doen.
