Koploper DVVA nam het zaterdag 26 september op tegen de hekkensluiter met de welklinkende naam Overamstellieverdjes. Het tweede elftal van deze bescheiden club uit Amsterdam-Oost, met een doelsaldo van min dertien na twee wedstrijden, moet nachtmerries hebben gehad van het puntenaantal van het 14e: zes uit twee. Maar zoals Leo Beenhakker ooit wijselijk zei: ‘’We spelen op gras, niet op papier.’’ Met deze gedachte begonnen de lieverdjes dan ook aan de wedstrijd. Op een schot dat voorlangs vloog van Spruijt na, had DVVA zeker niet de overhand in de beginfase. Tot kansen kwam het voor de Overamstelboys echter niet. Keeper Carlos hoefde in de eerste helft slechts enkele terugspeelballen te verwerken. Na een kwartiertje aftasten en een gemiste kans door Spruijt werd duidelijk dat er voor DVVA kansen lagen. De organisatie bij de tegenstander was ver te zoeken, ondanks de uitstekende, edoch driftige coaches aan beide zijlijnen. Chef Melger zat er een stuk relaxeter bij met vaste supporter Jules, helemaal toen de doelman van Overamstel de bal losliet na een schot uit de tweede lijn. Azrout reageerde alert en prikte alweer zijn derde van het seizoen binnen. De 0-2 kwam op vergelijkbare wijze tot stand. Een vrije trap van Cardol was de goalie wederom te machtig en Miquel kon de bal zo binnenlopen. Naar verluid had de betreffende doelman zijn zenuwen niet in bedwang. Niet veel later volgde een van de hoogtepunten van de wedstrijd. Rechtsachter Izaks waagde zich op de helft van Overamstel en stond plotseling oog in oog met de vijandelijke doelman. Het leek erop dat hij de bal te ver voor zich uit speelde, maar toch wist hij de bal langs de keeper te schuiven. Maradona was er niks bij dames en heren! Zo ging het 14e met een comfortabele marge de rust in.
In de tweede helft maakte Carlos zijn opwachting in het veld. Spruijt verliet met last van zijn knie het veld in de eerste helft en ging nu het doel verdedigen. Overamstel oogde nog ongeorganiseerder en vermoeider dan in de laatste fase voor rust. Het ontbrak bij de lieverdjes aan voetballend vermogen en tactisch vernuft. De Amstel ontbrak overigens ook. De ruimtes werden groter, maar DVVA sprong hier slordig mee om. Toch bouwde het de score uit. Miquel zette voor vanaf links en Jansen kopte de bal met dodelijke precisie in de verre hoek: 0-4. Het leek erop dat het een eenvoudige middag zou gaan worden, maar Overamstel scoorde niet veel later de eerste tegentreffer, na zwak verdedigen bij het 14e. De doelpuntenmaker kon de bal tussen twee verdedigers en keeper Spruijt in het doel knikken. Gelukkig deed Kiwitz zijn bijnaam ‘Mis Kris’ geen eer aan en maakte al snel de 1-5. De lieve jongens namen hier geen genoegen mee en de defensie van het 14e stond weer te schutteren. Miste het aanvoerder Doggen? Het zou zomaar kunnen, maar na de 2-5 deed zich het tweede hoogtepunt van de wedstrijd voor. Een vrije trap voor DVVA, direct op doel geschoten door Miquel, werd vliegend in de kruising gekopt door Rozema. Deze jongen is het voetballen blijkbaar niet verleerd tussen de yankees. Het slotakkoord was voor Van der Weijden, die van dichtbij het laatste doelpunt van de wedstrijd maakte. Hierna volgden nog vele kansen voor 14, maar de afwerking was elke keer net niet goed genoeg. Azrout punterde de bal bijvoorbeeld nog hard tegen de paal. DVVA 14 had op deze warme middag met dubbele cijfers moeten winnen, maar kan weer een week met gepaste trots gaan genieten van de eerste plaats op de ranglijst.
