Zaterdag 3 oktober 2009, 14:30 uur Sportpark Drieburg, veld 1
Scheidsrechter: Jacob / David Kaarten: 0 Toeschouwer(s): 1 Megafoon(s): 1 DVVA: Ronald (45. Erwin), David (45. Ronald), Jan, Wietse, Tim, Teun (45. Jacob, 65. Miquel), Kristiaan, Remco (45. Kai), Onno (45. Carlos), Miquel (45. Remco), Rachid (45. Pieter, 89. Teun)
Scoreverloop:
0-1 De Meer
0-2 De Meer
1-2 Remco (Tim)
2-2 Miquel (solo)
3-2 Pieter (Miquel)
Door: Tim Cardol
Op een stormachtige middag waar een ontwortelde boom slachtoffers maakte op het wagenpark en de ambulances overuren draaide, is DVVA 14 met de schrik vrijgekomen tegen de Meer 7. Na een 0-2 achterstand wist het roemruchte 14e in de laatste twintig minuten de rug te rechten en alsnog de overwinning binnen te slepen.
Of het nu de gierende wind was die over het sportpark joeg of de zeer akelige blessure bij de Dames die bij velen nog op het netvlies stond, de start van het 14e was zeer aarzelend. Duels werden verloren, de bal werd niet in de ploeg gehouden en iedere fatsoenlijke aanval strandde rond de zestien van de tegenstander. Aan de andere kant zorgden de voorwaartsen van de Meer weldegelijk voor onrust, maar behoudens enkele afstandsschoten zorgde dit niet voor problemen bij gelegenheidskeeper Izaks.
Op basis van de betere duelkracht bleven de buren van de Meer in de eerste helft de bovenliggende partij en werd er geduldig gezocht naar het onvermijdelijke gaatje in de Geelzwarte defensie. Een kleine tien minuten voor de thee werd deze ook daadwerkelijk gevonden. Vrij gezet voor de keeper, was het voor de spits van de Meer dan ook niet al te moeilijk om de op dat moment verdiende 0-1 binnen te schieten.
Het klassieke dipje dat DVVA 14 na de thee nogal eens parten wil spelen, sloeg ook in deze wedstrijd weer genadeloos toe. Terwijl de inmiddels gearriveerde goalie Gorter zijn teamgenoten nog aan het attenderen was op de ontwortelde boom die drie auto’s had vermorzeld naast sportpark Drieburg, mocht hij de bal alweer uit zijn netje vissen. Onachtzaamheid bij de verdediging werd afgestraft door een mee opgekomen middenvelder die, kort voor de goal, de bal met een rollertje tergend langzaam in de verre hoek liet verdwijnen. 0-2 achter en de ongeslagen status van de mannen van Jan Doggen begon nu echt in gevaar te komen.
Leunen op je defensie was voor het 14e in de voorgaande wedstrijden een uitstekende keuze gebleken, omdat er altijd gerekend mocht worden op een aantal scherpe aanvallen met de bijbehorende doelpunten als gevolg. Tegen de stugge verdedigers van de Meer was deze tactiek tot dan toe geen succes gebleken en dus werd er besloten meer opportunistisch te werk te gaan. Lange halen, snel thuis was het nieuwe credo en zo ontspon zich een klassiek Engelse pot voetbal op het hoofdveld.
Met slechts één beschikbare wisselspeler was het het conditionele aspect dat De Meer in de loop van de tweede helft parten ging spelen. Was het eerst Niewenhuis die na een lange pass oog in oog met de keeper zijn zenuwen nog niet in bedwang had, even later kon er wel gejuicht worden. Een lange pass van achteruit van gelegenheidsback Cardol bracht prompt spits van der Weijden in directe scoringspositie. Vrij voor de keeper wist hij de bal beheerst binnen te schieten en was het startsein voor de DVVA 14 ‘houdini-act’ gegeven.
Onder aanvoering van verse kracht Miquel werd veelvuldig het doel van de bezoekers gezocht en het was duidelijk dat de uitgeputte verdedigers op kraken stonden. Na een aantal speldenprikjes van DVVA werd in de 85e minuut Miquel weggestuurd op de linkerflank. De tovenaar uit Amsterdam Zuid Oost stuurde twee verdedigers het bos in een haalde vervolgens uiterst nauwkeurig de trekker over; 2-2!
In tegenstelling tot voorgaande jaren waarin het 14e in dit soort krachtmetingen in de slotfase nogal eens het onderspit dolf, bleven nu achter in de poorten secuur gesloten.
Het wachten was nu op de definitieve genadeklap die De Meer zou moeten gaan breken. Een tweetal minuten voor tijd kon DVVA 14 opgelucht ademhalen. Na sterk doorzetten van Kiwitz op de rand van de zestien, kon Miquel in stelling worden gebracht. Deze was niet zelfzuchtig en met een subtiele pass werd Nieuwenhuis bereikt die de bal simpel van dichtbij in het lege doel kon tikken. Het 14e had het dan toch geflikt; 3-2 was ook de eindstand waarmee scheidsrechter Rozema het uiteindelijk welletjes vond. Met een gerust gemoed kon de kleedkamer opgezocht worden, in de wetenschap dat het volle aantal winstpunten in ieder geval voor een week aan de geelzwarten voorbehouden was.
Op naar Blauw Wit Amsterdam in West, waar hopelijk gelijk de eerste uit-meter verdiend kan worden, mits goedgekeurd door de kantinecommissie natuurlijk.
