Zaterdagmiddag. Frisse koppies treden toe op het groene biljartlaken van Blauw Wit, waarbij door 1 nachtje regen de geur van het kunstgras menig voetbalhart sneller doet kloppen. Met een ongeslagen status was de concentratie af te lezen van de gelaatsplooien van de geelzwarte leeuwen. De blauw witte brigade die de naam van hun club opmerkerlijkerwijs terug zagen in de verticale strepen op hun tenue, hadden echter ook notie genomen van de stand in de veel besproken en gelauwerde 5e klasse zaterdag reserve en hadden de week voorafgaand aan deze match de tegenstander van het vrijwel geheel ontboste Drieburg uitvoerig bestudeerd middels videoanalyse.
Vanaf het fluitsignaal van de leidsman die de blauw witte accenten in zijn kleding nauwelijks kon verhullen onder zijn oversized winterjas, waren de op het oog zo keurige strijders uit Sloten tot op het bot gebrand om de koplopers het deksel op de neus te geven. Een ruis in de communicatie in de verdediging van DVVA, met potige spelers uit alle windstreken, en slordig uitverdedigen zorgden voor een pijnlijke 2-0 achterstand bij de mierzoete thee. Ook in aanvallend opzicht was het sterrenensemble van coach Melger niet in staat potten / poten te breken. In de tweede helft deden respectievelijk K. Kiwitz alias de “grasmaaier” en D. Rozema alias “ffkes te laat” verwoede pogingen om ossale structuren te verbrijzelen. Aan de andere kant nam DVVA steeds meer het heft in handen in de tweede helft. De opmars werd nog even van extra elan voorzien door een enerzijds excentriek en state of the art hoogstandje in eigen 16 van K. Wong, anderzijds door vrij knullig uitverdedigen: 3-0.
Daarna vonden de manschappen van aanvoerder Doggen het welletjes geweest. Als marionetten werden de blauw witten terzijde geschoven, waarbij het cumulerende aanvallend geweld van met name Carlos, Miquel en bedrijfsbuffel Remco zelfs Lisa langs de zijlijn even deed verstommen. Na het vallen van de 3-3 roken de illustere leden van netwerksociëteit het 14e bloed en meenden dat er meer in de lucht hing dan enkel regen. Terwijl de scheidsrechter de fluit al in de mond had om af te fluiten werd de 3-4 gescoord en beleefde lijngoalie E. Gorter nog enkele hachelijke momenten voor zijn ogen in een rommelige 16.
Uiteindelijk bleek de scheidsrechter degene met de langst adem, waardoor het hierboven genotuleerde zich ook daadwerkelijk kon afspelen en zodoende namen de beloften 3 punten mee naar Karins sportparadijs en werd er nog lang gefantaseerd over het op handen zijnde Champions League en billetje balletje.
