DVVA 1 is zaterdag ook in de derde stadsderby van het seizoen ongeslagen gebleven. Na eerdere winstpartijen in Amsterdamse onderonsjes tegen JOS Watergraafsmeer (1-0) en Swift (2-0) werd tegen Ajax gelijkgespeeld. Na 90 minuten prijkte de eindstand van 2-2 op het officieel geopende scorebord.
Als een team van Ajax op bezoek komt, zijn de tegenstander en hun aanhang altijd in een zekere staat van opwinding. Het is de naam en faam van de club en het mooie witte shirt met de rode baan dat iets magisch heeft. En of het nu de profs of de amateurs zijn, maakt niets uit. Zo ook bij ons DVVA. De strijdlust en energie van de spelers lijkt net iets meer dan anders. En Langs de kant geeft het extra stof tot gesprekken als Vurnon Anita, Calvin Mac-Intosch en Javier Vet, spelers met een grote staat van dienst in de eredivisie in ‘Het Tuintje’ komen spelen. De enige DVVA-er met één eredivisieduel achter zijn naam bevond zich luid meelevend onder het publiek. Voor Anita (onder meer 231 duels in de Eredivisie en 106 in de Premier League, drie interlands voor Nederland en zeventien voor Curaçao) moet het ook een aparte gewaarwording zijn geweest om zich te verkleden met zestien teamgenoten in een kleedkamer met een oppervlakte die ongeveer net zo groot is als hij per speler gewend was. En om de voorzitter voor de wedstrijd de zijlijn te zien trekken op instigatie van de scheidsrechter, omdat die niet voldoende zichtbaar was. Hopelijk heeft hij ook van deze charmante kant van het voetbal genoten.
De mannen van trainer Bnar Toofeek konden weer hossen. Niet alleen in hun Lederhose, maar ook in hun voetbalkledij in de kleedkamer. DVVA 1 versloeg zaterdag het eveneens laag geklasseerde Ter Leede met 2-1 en kon met opgewekt gemoed aansluiten bij de polonaise op het Oktoberfest.
Het was de eerste overwinning dit seizoen tegen een club van buiten Amsterdam. De twee andere driepunters waren gepakt door de stadsderby’s te winnen van buurman JOS Watergraafsmeer en Swift. Door de zege nam DVVA ook wat afstand van de laatste twee plaatsen, die aan het eind van het seizoen tot rechtstreekse degradatie leiden. Aanstaande zaterdag kan er nog een belangrijke slag worden geslagen als er bij hekkensluiter ODIN wordt gewonnen.
‘Als je niet schiet, kun je niet scoren’, doceerde Johan Cruijff ooit. Een vergelijkbare waarheid: als je niet scoort kan je niet winnen. DVVA 1 schoot (en kopte) wel enkele keren tegen Victoria, maar niet met scherp, waardoor er met 2-0 werd verloren van de debutant in de Vierde Divisie.
Voor jullie verslaggever was het bezoek aan Victoria een emotioneel weerzien met zijn jeugdliefde. Ietwat nerveus en met slappe benen toog ik richting haar alsof het weer 1969 was, het jaar waarin we elkaar voor het eerst ontmoetten en de Liefde begon. De goede herinneringen aan een mooie periode van veertien jaar hadden zich tijdens de autorit als een film in mijn hoofd afgespeeld. En nu stond ze daar weer voor me op een herfstige zaterdag. Ze zag er prachtig uit, als een echte The Good Old en dame van stand. De kleding nog steeds stijlvol blauw en wit met de kenmerkende geblokte sokken. Zoals bij meerdere vrouwen op leeftijd in ’t Gooi was er niet gekeken op een euro meer of minder om een flinke esthetische ingreep te bekostigen en zag ze er als nieuw uit. Natuurgras was kunstgras geworden, zeg maar. Haar mooie vormen waren wel hetzelfde gebleven. Ze was nog steeds een luxe prinsesje, maar haar karakter was onveranderd warm. Ik voelde me weer direct thuis bij haar.
Afgelopen zaterdag eindigde het competitietreffen tussen DVVA H1 en DEM in 0-0. Dat was geen vreemde uitslag, aangezien beide ploegen tot dusver slechts 6 doelpunten hadden weten te produceren. Toch waren DVVA en DEM na afloop beide niet tevreden. DVVA kreeg met name in de eerste helft kreeg voldoende kansen om de overwinning binnen te slepen. En een afgekeurde goal in de slotfase deed ook de gasten even dromen van een driepunter op Drieburg.
Vooraf hadden de spelers van DEM hadden zich er nog zo op verheugd. Vorig seizoen op De Westmaat tegen IJsselmeervogels, dit jaar op het befaamde Tuintje van DVVA. Maar helaas, de consul keurde het hoofdveld af, waardoor het arbitrale trio, twee technische staffen en 22 basisspelers over een zandpad van kleedkamer naar het kunstgras van veld 3 togen. Zonder de beschutting van zompige graspollen, een bruisende kantine en een gezellig sfeervak was het winderig en kil op Drieburg. Een van de doelnetten bleek bovendien niet goed vast te zitten, waardoor het even duurde voordat de wedstrijd kon beginnen.
© 2025 CSV DVVA