Het was een glorieuze zaterdag voor DVVA. Eerst pakten de mannen van DVVA1 in blessuretijd de volle winst bij concurrent Swift: 0-1. Daarna werd er tot in de vroege uurtjes gefeest door een fijne mix van selectieteams, lagere elftallen, jong, oud, man en vrouw. DVVA is 95 jaar jong en maakt zich langzaamaan op voor haar eeuwfeest, in 2031.
Op welk niveau het eerste mannenteam van DVVA in 2031 zal spelen, zal de tijd leren. Maar de huidige heren vergrootten afgelopen zaterdag de kans dat zij in 2026/2027 opnieuw in de VIerde DIvisie mogen uitkomen. Op het zonovergoten, doch frisse sportpark van Swift trok de ploeg van Bnar Tofeek in extremis aan het langste eind.
Zowel DVVA als Swift wisten dit seizoen moeizaam tot scoren te komen en dat toonden beide degradatiekandidaten ook in hun tweede ontmoeting. Het begin van de wedstrijd was voor Swift dat bij balbezit verzorgd voetbal speelde en bij balbezit van DVVA weinig druk zette. Een vroege aanval van Swift eindigde met een bal op de paal en dat zou niet de enige keer zijn. Swift kwam een aantal keren dreigend door over de rechterflank en de verdediging van DVVA moest reddend optreden.
Dat Swift niet overloopt van vertrouwen werd ook snel duidelijk. Een paar keer werd er achterin balverlies geleden, wat leidde tot scherpe counters van DVVA. Bij een van deze momenten vond Kiet Scholten, Giandro Kapel die vanaf rechts net niet kon afdrukken. In deze fase was DVVA de dreigende partij. Een matige uittrap van doelman Constantin gaf Moiz da Silva een goede kans, maar de spits besloot te passen in plaats van te schieten. Een hard schot voorlangs van Dave Severins en het discutabel terugfluiten van de doorgebroken aanvoerder Jouke Spanninga toonden het gevaar van de bezoekers.
Maar kort daarna liet Swift weer van zich horen. Tweemaal kwam de ploeg uit Zuid door over links, met een dreigende kopbal (redding Van Hattum) en een 1 op 1 (redding Van Hattum) tot gevolg. Hiermee was DVVA toch de ploeg die het meest blij mocht zijn met de brilstand bij rust
En ook de tweede helft begon met een hachelijk moment voor DVVA. Een gekrulde vrije trap van Swift werd ternauwernood door de excellerende Van Hattum op de paal getikt. Hierna pakte DVVA echter de regie op het spel. Met een druk coachende Kiet Scholten die met verve de geblesseerde Wiecher van Helbergen verving, leek DVVA het middenveld onder controle te krijgen. Qua kansen kwam het echter niet verder dan een gevaarlijke situatie via Giandro Kapel en niet veel later was Swift plots wel heel dichtbij de openingstreffer. Een tweetal scrimmages werd niet tot doelpunt gepromoveerd en daar mocht trainer Tofeek zijn handjes bij dichtknijpen. Toen even later een kans van Swift ook nog op de lat belandde, leek het geluk definitief aan DVVA-zijde.
Beide teams wisselden in deze periode. Voormalig DVVA-spits Jelle Spanninga kwam bij Swift in de ploeg. DVVA kreeg vers bloed met Guido Moelee, Jaymee Kambel en (iets later) Arie Boersma. Laatstgenoemde zette vrij rap na zijn invalbeurt bijna de 1-0 op het bord. Een ziedend schot belandde op de vuisten van doelman Constantin.
Het bleef dus tot het einde spannend en uiteindelijk viel het de geelzwarte kant op. Een voorzet van links werd door een Swift-verdediger geschampt en vloog met een boog over de keeper in de verre hoek: 0-1. En, alsof het in de sterren stond geschreven, noteerde uw verslaggever de 95e minuut in zijn digitale boekje. Een jublieumgoal dus.
Wilde taferelen en luid gejuich vulde het Olympiaplein. DVVA kon haar geluk niet op en Swift droop af. Omdat ook op andere velden de uitslagen zeer gunstig waren, steeg DVVA weer wat plekjes op de ranglijst. De verschillen blijven echter miniem in het rechterrijtje van de Vierde Divisie. De uitslagen van zondag meegenomen, staan er liefst vijf ploegen op 1 punt afstand van elkaar. Winnen blijft dus het devies. En komende zaterdag mag dat in Beverwijk gebeuren tegen DEM, dat de laatste weken wisselend presteert.
---
En waren er nog meer feestelijke uitslagen of galavoorstellingen bij de overige teams? Weinig! DVVA 2 met een periodetitel op zak verloor thuis met 2-1 van Argon. ‘We hadden goede zaken kunnen doen, want Spakenburg (koploper red.) heeft gelijk gespeeld en Ajax (nummer twee red.) verloren’, vertelde elftalleider Francoise Blaauw met bedremmeld gezicht op het galafeest. Jeppe Koster scoorde voor DVVA na schitterend voorbereid werk van assistkoning Joris Kerkhoffs. Het tweede zakte door deze nederlaag naar de vijfde plaats en moet nu hopen op veel misstappen van de top 4.
Dan DVVA 3, het elftal dat de meeste historie van DVVA herbergt, maar inmiddels is uitgegroeid tot het zwarte schaap van onze geelzwarte leeuwenfamilie. Het elftal piept en kraakt aan alle kanten en leed de achtste nederlaag op rij. De uitslag… ‘Kan je deze keer niet over het derde te schrijven?’, vroeg een prominente speler van het derde met het schaamrood op de kaken terwijl hij inmiddels het eerste aanmoedigde in hun strijd tegen Swift.
Het is ook wat, je speelt je laatste seizoen voor DVVA, hebt een mooie carrière in het eerste achter de rug en was je onderdeel van diverse successen. Krijg je zo’n toetje. Omdat ook een verslaggever een mens is van vlees en bloed en chantabel, houden we het hierbij.
DVVA 13, nog zo’n elftal met de nodige historie, deed het niet veel beter dan het derde. Het verloor met 6-2 van ZCFC. DVVA 5 verzuimde de koppositie te pakken door bij Sporting Martinus met 4-3 te verliezen. Voor eerdere (onnodige) nederlagen golden wintersport en blessures als excuus. Nu nam aanvoerder Niek Monnie de schuld voor het verlies in al zijn bescheidenheid op zich. ‘Ik ben in Marrakesh en denk dat dat de reden voor de nederlaag is.’
Het eerste vrouwenteam reisde naar Ede en speelde 3-3 tegen het laag geklasseerde Blauw-Geel ’55. Velddoelpunten maakte Vr1 niet, maar vanaf de strafschopstip waren ze trefzeker. Ze is in dit geval Britt Roele, zij schoot drie (!) keer raak vanaf elf meter.
Winst was er voor Vr2 van DVVA. Door doelpunten van Demi Dorrepaal, Suze Stumpel en Fee Golin werd het 3-0 tegen Waterwijk. Vr3 verspeelde twee punten tegen het onderaan staande Swift. Door deze misstap lijkt de eerste plaats uit zicht.
Vr35+ daarentegen zit nog volop in de titelrace. ZSGOWMS (fusieclub van Zonder Samen Geen Overwinning en Wilskracht Maakt Sterk) werd met 3-1 verslagen door doelpunten van Tilaka Schaap en Sophie Bergisch (2). Sophie bleek niet alleen doeltreffend te zijn op het veld, maar op het galafeest ook uitstekend een vlinderdas te kunnen strikken.
