Het is DVVA 1 opnieuw gelukt. Het degradatiespook is tijdig verjaagd en de geelzwarte leeuwen mogen zich opmaken voor een derde achtereenvolgend seizoen in de Vierde Divisie. ‘Heel knap dat ze het geflikt hebben, dit voelt als een soort kampioenschap, ’aldus Jeroen Smakman, één van de twee technische commissieleden. Dit seizoen was het verhaal van een hechte vechtmachine, de meester van de kleine uitslag, de kracht van de verre ingooi en de onthulling wat Johan Cruijff, Johan Neeskens en onze eigen Sem Barendse gemeen hebben. 

DVVA is in Amsterdam en verre omstreken bekend en bij sommige clubs berucht om ’t Tuintje, de kleine bestuurskamer en kleedkamers, de gezellige feesten en daar is zaterdag een nieuw fenomeen bijgekomen. Als voorspel van het slotfeest waren de bloemetjes zaterdagochtend al buitengezet op het hoofdveld. ‘Ik kan daardoor de lijnen niet goed zien,’ oordeelde de scheidsrechter van dienst. Een groepje plukkers diende eraan te pas komen om het veld van de overtollige madeliefjes te ontdoen. De gevolgen voor het ecosysteem op sportpark Drieburg en speciaal de zwarte tuinmier (geen grap) worden nader onderzocht. 

Om iets over vieren klonk het beginsignaal voor de confrontatie met AFC’34. De opdracht was helder: winnen en DVVA was veilig en dat één competitieronde voor het einde. Bij een gelijkspel of nederlaag, was DVVA afhankelijk van de resultaten op de andere velden. Zo ver kwam het niet. De mannen van trainer Bnar Toofeek (‘ik was verschrikkelijk zenuwachtig’) lieten er geen gras over groeien en namen direct het initiatief. Binnen het half uur werd er een geruststellende 3-0 voorsprong genomen via Guido Moelee (strafschop), Giandro Kapel en Moiz da Silva. AFC benutte voor de rust ook een strafschop, maar DVVA kwam in de tweede helft niet meer in de problemen. Jeppe Koster bepaalde tien minuten voor tijd de eindstand op 4-1. Het was de eerste keer sinds de in gebruik name van het scorebord dat DVVA 1 de drie en vier liet oplichten. Tot kortsluiting heeft het niet geleid. 

Het ‘Déé Véé Véé Aaa’ met DVVA 10 als luidruchtigste koorleden kon worden aangeheven en alle degradatiestress was weg. De hoge hartslag bij trainer Bnar maakte plaats voor trots over de geleverde prestatie. Zijn ploegje met de in vergelijking tot de concurrentie beperkte middelen had het klaargespeeld: handhaving in de Vierde Divisie! 

----

Hoe de mannen dat hebben geflikt? Daarvoor moeten we terug naar het begin, toen Bnar, samen met assistenten Ibrahim en Kevin, in juli aan zijn eerste seizoen bij DVVA begon. Wie zijn oor in de voorbereiding te luister legde bij de vaste volgers van het keurkorps, hoorde slechts positieve verhalen over de nieuwe trainer met een aanzienlijk Diego Simeone-gehalte. Ook kwam er een nieuw fenomeen met stip binnen in de top-3 van illustere redenen voor een afzegging bij DVVA: Lowlands. Te veel spelers verkozen Kingfishr, DJ Carvella, Tida Kamara en andere acts boven een laatste oefenwedstrijd. En toen de eerste drie duels verloren waren, zei tot overmaat van ramp Brillinho (de man van de bevrijdende derde goal in de promotiewedstrijd naar de vierde divisie) in Parijs ‘oui’ tegen een vrouw, terwijl een aantal selectiespelers een traantje wegpinkte. Het gevolg van het huwelijk: wisselingen in de opstelling en een 0-5 nederlaag tegen HBC.

Een week later moest het niet van zelfvertrouwen overlopende DVVA op bezoek bij buurman JOS Watergraafsmeer, trotse koploper met 12 uit 4 op dat moment. De voorsprong door een vroeg doelpunt van Moiz werd met man en macht en succes verdedigd en de eerste driepunter was binnen. De vechtmachine DVVA begon zich te ontwikkelen en de geel zwarte leeuwen werden een taaie tegenstander voor menig ploeg. DVVA incasseerde weinig doelpunten, maar scoorde zelf ook mondjesmaat. En zo ontwikkelden Jouke Spanninga en de zijnen een kwaliteit waar lang ploegen in de Serie A patent op hadden: de kleine overwinning. 

DVVA maakte 32 doelpunten tot dusverre en is de minst productieve ploeg in de vierde divisie A. Acht keer werd er meer dan één keer gescoord waarbij het opvallend is dat 25% van alle doelpunten (acht) in de laatste twee duels werd gemaakt. Voor driepunters was zes keer één doelpunt voldoende en drie keer was een tweede goal noodzakelijk. En in de laatste twee wedstrijden ging DVVA helemaal los met twee keer vier treffers, goed voor zes punten. Opmerkelijk is ook dat DVVA het in de Amsterdamse derby’s heel goed doet: elf punten uit vijf duels. Met winst op Ajax volgende week is DVVA op zijn minst derbykampioen en mogelijk zelfs periodekampioen als alles meezit. Voor wie de getallen nog niet duizelen: op ’t Tuintje werden 22 punten gepakt en in uitwedstrijden zeventien.

Het grootste wapen van DVVA is de ingooi. Daarvoor heeft DVVA twee specialisten: Sem Barendse, de grote rechtervleugelverdediger met de grote scheenbeschermers en het kleine loopwonder op het middenveld Kiet Scholten met de kleine scheenbeschermers. Sem gooit de bal van de rechterkant over circa 40 meter het strafschopgebied van de tegenstander in, Kiet doet dat op links. Sem heeft net als de Johannen Cruijff en Neeskens gehonkbald. Een prominent lid van het Rotterdamse Neptunus kan hem nog vaag herinneren in de pupillen waar hij met zijn broer speelde. ‘Ik heb een klein ventje voor me. Sem kon het een beetje, maar was geen groots talent.’ Bij Neptunus leerde  Sem de fijne kneepjes van het gooien en ontwikkelde hij een krachtige arm. ‘Ik heb relatief lange armen en natuurlijk helpt mijn verleden als honkballer’, vertelt Sem. ‘Kiet gooit ook veel in, maar die gooit vanuit zijn rug. Die flexibiliteit heb ik niet,’ zegt hij met enige zelfspot. Kiet weet niet precies waar hij deze kwaliteit aan te danken heeft. ‘Ik heb getennist en verder doe ik aan krachttraining, maar niet speciaal voor de ingooi.’ 

Het rendement van de ingooi is enorm. Van de 32 doelpunten van DVVA kwamen er volgens de laatste berekeningen veertien indirect uit een inworp. Een vergelijking met ‘de hand van God’ (Diego Maradona) gaat te ver, maar de kracht van de lange armen van Sem en de soepelheid van de rug van Kiet zijn zeer belangrijk geweest het afgelopen seizoen. Gelukkig hebben onze eigen Teun Meurs en zijn maatjes van de Future Rules Football League nog niet hun zin gekregen. Eén van hun speerpunten is vervanging van de ingooi door de intrap. 

Voor DVVA rest nog één wedstrijd tegen Ajax, dat vecht tegen degradatie en moet hopen op een wonder om directe degradatie te ontlopen. Ajax verloor de laatste dertien competitiewedstrijden, maar won vorige week wel de districtsbeker. En DVVA dan? Kan het lekker uitbuiken volgende week? Eigenlijk niet. Als DVVA zelf wint en op andere velden alles meezit, kan DVVA de derde periodetitel pakken. De oude garde droomde op het ritme van de beats van DJ Dima al van reisjes naar Heino en Borne voor de nacompetitie. Per biertje werden de fantasieën zoeter over de toekomst van het kleine DVVA. In 2040 speelt DVVA in de voorronde van de Conference League tegen Braga en deelt het het Olympisch Stadion als thuishaven met Hera United.  

 Enkele vaste volgers van het keurkorps van DVVA

Wenende hemel en barbecue aanstaande